Rianne

"Ik viel op meisjes, nou en? Ik verander er niet door“

Toen ik haar zag, wist ik het gewoon. Ze is het meest lieve en mooie meisje wat ik ooit heb gezien. Vrijwel meteen werd ook bevestigd wat ik eigenlijk al langer vermoedde; ik val op meisjes. Met deze gedachten kwamen eigenlijk ook gelijk de zorgen; wat zullen anderen ervan denken? Zullen zij mij gewoon nemen voor wie ik ben? En, durf ik eigenlijk wel uit de kast te komen? Een paar maanden liep ik met deze vragen door mijn hoofd, ik zat ermee in mijn maag.

Ik had inmiddels een relatie met dat meisje, maar niemand wist er wat van af. Toen ik het toch, met ontzettend veel angst, aan mijn beste vriend vertelde kwam er een positieve reactie: “Maar dat is toch volkomen normaal! Niks om je druk over te maken”. Dat gaf een gevoel van veiligheid en de volgende dag durfde ik het zelfs aan een vriendin uit de klas te vertellen. Gek genoeg wist de dag daarna de hele school het. In groepjes kwamen ze om mij heen, of het echt waar was dat ik op meisjes viel? Het maakte mij vreselijk bang en onzeker. Maar wanneer ik er gewoon nuchter op reageerde, dropen ze al snel af en was de sensatie er al snel vanaf. Ik denk nu dat wanneer ik het had lopen ontkennen, er alleen maar meer roddels waren gekomen.

Ik vond het lastig dat ik merkte dat sommige mij anders vonden, dat ze mij nakeken en soms uitscholden. Ik had er spijt van dat ik uit de kast was gekomen, maar aan de andere kant dacht ik: 'had in de kast blijven mij gelukkiger gemaakt'. Nee, absoluut niet. Dan had ik mijzelf moeten verbergen en dat sloopt je. Maar naarmate de tijd verstreek kon ik er mee omgaan. Dat mensen mij niet altijd namen zo als ik was, dat maakte mij niet meer uit. Dat was hun probleem en niet het mijne.

Wat voor mij heel erg voor verbetering heeft gezorgd was Paarse vrijdag, de dag dat leerlingen en docenten paars dragen als statement tegen homofobie. Ik bestelde de Paarse Vrijdag polsbandjes, posters en flyers. En ik deelde alles uit op school. Waar eerst iedereen om mij heen stond met of het echt waar was dat ik op meisjes viel, stonden ze nu om mij heen dat ze dit heel knap vonden en mij hier zeker mee wilden helpen. Op Paarse Vrijdag was de school dan ook zeker paars!

In de weken daarna kreeg ik nog veel complimentjes, ook van leraren. Een statement was zeker gemaakt, ik heb nooit meer iemand horen zeggen “dat is dat lesbische meisje!”. In tegendeel; ik hoorde vaker dat ze het stoer van mij vonden dat ik dit zo durfde. Dit zorgde voor een ontzettende boost voor mijn zelfvertrouwen. Ik viel op meisjes, nou en? Ik zal altijd Rianne blijven, ik verander er niet door.

Wat mij dus heel erg heeft geholpen is vooral het niet ontkennen tegen over mijzelf, maar ook niet tegenover anderen. Naar mijn idee wordt het dan sneller geaccepteerd. Ik ben er nu zelfs trots op dat ik op meisjes val, ik schaam mij er niet voor en ik ben er gewoon open over. En als er toch iemand een probleem over maakt, dan haal ik mijn schouders een keer op.