Michella

“Ik dacht dat lesbisch zijn niet goed was, want ik zag alleen maar verhalen van een jongen en een meisje samen”

Sinds groep drie werd ik al gepest omdat ik anders was. Daarom was ik ook heel erg blij toen ik op mijn 12e naar het vmbo ging en voor het eerst vrienden kreeg. Ze vroegen een keer tijdens ´doen durven of de waarheid´ aan mij of ik hetero, bi of lesbisch was. Ik vond het lastig om te zeggen dat ik meisjes leuk vond, omdat ik dacht dat dat niet goed was. Dat kwam doordat ik altijd alleen maar verhalen van een jongen en een meisje samen zag. Maar mijn vrienden vonden het oké en hadden er geen problemen mee.

Toen ik pas een half jaar op die school zat moest ik verhuizen. Ik baalde heel erg en ik vond het vervelend om ergens anders weer te komen als de nieuweling. Ik was best wel alternatief van kledingstijl, maar moest naar een dorp met alleen maar boeren of huppelkutjes. Dus ik was echt bang dat ik weer gepest ging worden. En dat gebeurde ook. Ik zei niet veel op school en voelde me echt klote. En ik was verslaafd aan automutilatie, mijzelf beschadigen dus. Het was voor mij geen pretje, ook thuis niet.

Ik ging na een tijdje meer dingen opzoeken op internet over lesbi en bi zijn. Toen kwam ik terecht bij een alternatieve meeting en zag dat het daar best normaal was dat meisjes op meisjes vallen en jongens op jongens. Ik vond het superleuk om daar te zijn. Ik werd niet meer gepest en werd geaccepteerd om wie ik was. Ik heb daar ook veel vrienden gemaakt. Ik voelde me een stuk beter.

Toen ik in de derde van het vmbo zat vertelde ik mijn moeder dat ik meisjes leuk vond. Mijn moeder dacht dat ik een grapje maakte, dus ging er toen niet verder op in. Totdat ik een relatie met een meisje kreeg en ik haar kennis liet maken met mijn moeder. Ik kuste mijn vriendin om te laten zien dat ik verliefd was en mijn moeder reageerde daar niet zo blij op. Ik heb haar toen twee dagen genegeerd omdat ik er verdrietig over was dat ze het niet kon accepteren. Maar een paar dagen later wilde mijn moeder met mij praten en vertelde ze dat het helemaal niet raar vond dat ik verliefd was op een meisje maar dat ze gewoon even moest wennen aan het idee. Daarna is het beter gegaan tussen mijn moeder en mij.

Ik ben nu bijna 18 jaar oud en iedereen weet dat ik op meisjes val. Ik ben gestopt met mijzelf beschadigen, want dat is geen oplossing! Op mijn school accepteert nu iedereen mij om wie ik ben. En mijn vriendin mag zelfs mee op vakantie, dat had ik nooit verwacht! Het gaat dus helemaal goed met mij. En ik hoop dat jij dat over een tijdje ook kunt zeggen.