Brigitte

"Ik raakte in de put en voelde me erg alleen. Totdat ik er genoeg van had om te doen alsof ik alleen maar op jongens val.”

In groep 6 ging ik op dansen en dat vond ik echt geweldig. Elke week keek ik er weer naar uit; naar het dansen, maar ook naar mijn lerares.. Toen was ik nog klein en had ieder kind volgens mij weleens een crush op leraressen. Maar toen ik 11 jaar oud was begon ik echt te beseffen dat ik ‘anders’ was. Ik voelde me vreemd en werd vaak boos op mezelf.

Een lerares die stage liep in groep acht had voor het eerst door dat ik niet lekker in mijn vel zat. Zij begon hierover een gesprek met mij. Het was zwaar en de eerste tien minuten heb ik gezwegen, maar toen het er eenmaal uit kwam was ik zó opgelucht! De volgende ochtend moest ik aan mijn moeder vertellen waarom ik die vorige middag zo laat thuis was. Ik begon te huilen en vertelde alles. Ze vond het helemaal niet erg, of ik nou met een jongen of een meisje thuis kwam, iedereen was welkom! Mijn moeder wilde dat ik het mijn vader en zus vertelde en gelukkig vatte zij het ook goed op.

De periode die daarop volgde was heel zwaar. Ik had mensen verteld dat ik gevoelens had voor vrouwen, maar ik wist nog niet of deze gevoelens definitief waren. In de zomervakantie biechtte ik mijn gevoelens op aan een vriendin en zij wou met mij wel wat dingen uitproberen. Het was een super tijd, tot ik het niet meer kon en niet meer wist wie ik was. Ik raakte in de put, deed aan zelfverminking, kreeg een eetstoornis, sportte me kapot en voelde me heel erg alleen. Ik vond voor mezelf uit dat ik ook gevoelens voor jongens had en lesbisch viel dus af. Ik had voor beide gevoelens en ben dus biseksueel.

Ondanks dat ik nog maar een puber van 14 jaar ben, ben ik een paar weken geleden uit de kast gekomen. Ik dacht ineens, dit is het moment! Ik heb er genoeg van elke keer te doen of ik alleen maar op jongens val. In de richting van de coming out, werd het wel steeds enger. Ik dacht er niet meer zo simpel over, maar had al afgesproken hoe en wanneer ik het zou doen. Maandagmiddag mijn fietsgroep, maandagavond mijn korfbalteam en dan woensdag op school. Ik deed eerst mijn fietsgroep omdat daar de mensen in zitten die bij mij in de klas zitten en het dichtst bij mij staan, zodat ik op steun van hun kon rekenen. Ik kreeg super goede reacties en was daardoor al minder zenuwachtig om het bij mijn sportteam te vertellen. Ik had met mijn coach afgesproken dat hij mij zou helpen, dus hij vestigde die avond de aandacht op mij, ik zei mijn ding en hij vulde het aan. De meerderheid begon te klappen en iedereen vond het goed en knap dat ik het had gedaan; ze hadden respect voor mij. Gezamenlijk douchen en alles was geen probleem.

Op school had ik het zwaarder. Ik kreeg niks door mijn keel van de zenuwen en had alle toetsen afgeblazen. Maar bij mentor les was het eindelijk zo ver; mijn mentor vestigde weer de aandacht op mij en ik mocht mijn ding doen. De reacties waren goed. Alleen drie jongens achter mij zeiden dingen als ‘gatver!’ en ‘heb je ook lesboseks? Dat is echt geil!’. Ik ben daarna nog één keer uitgescholden op school, maar doordat ik meteen naar de schoolleiding ben gestapt is het gestopt. Nu kan ik als de beste opschieten met die jongens en accepteren ze mij helemaal zoals ik ben.

Ik ben gewoon bi en voel me nu helemaal prima. Ik zeg vooral niet te lang twijfelen, het is makkelijker dan je denkt. En praat veel met mensen om je heen, daar kan je veel steun aan hebben.

Veel succes en geluk iedereen!