Wouter Hamel

"Op mijn zeventiende vertelde ik aan de klas dat ik op jongens viel"

In de les maatschappijleer kwam het COC voorlichting geven over homoseksualiteit. De eerste vraag was of wij in onze omgeving (familie, vrienden) iemand kenden die homoseksueel is. Ik stak mijn vinger in de lucht en vertelde direct dat ik zelf homo was. Waarschijnlijk. Ik had nog nooit iets met een jongen gehad namelijk, alleen met meisjes.

De reacties waren overwegend positief. De jongens maakten er blijkbaar grappen over achter m'n rug en ze vonden me misschien wel vies of raar of anders, maar ik was nogal een uitgesproken persoon dus het deerde me allemaal niet zo. Ik wilde het gewoon vertellen, dan had ik dat gehad. Ik besef dat niet iedere homoseksuele tiener zo'n grote bek heeft als ik, of zo stevig in zijn of haar schoenen staat om überhaupt iets hardop in de klas te vertellen - en al helemaal dat je anders bent dan de rest van de klas. Maar dit is mijn verhaal.

In dezelfde periode vertelde ik ook aan mijn ouders dat ik op jongens viel en het werd geaccepteerd, hoewel mijn vader mij waarschuwde voor onveilige seks. Verder hoopte hij dat ik er geen problemen mee zou krijgen in mijn leven, want niet iedereen accepteert homoseksualiteit zo makkelijk als mijn liberale, open omgeving. Ik zat er niet zo mee 'anders' te zijn dan de rest, ging ook niet op zoek naar andere homo's of lesbiennes om 'mijn verhaal te delen'. Ik ging dagelijks om met Hiske & Jelte, die vers uit Nieuw-Zeeland geïmmigreerd waren en zó tolerant waren op alle gebieden - met hen kon ik overal over praten. Gotta love hippies. Er waren incidenteel wel jongens die ik leuk vond, maar geen enkele van hen was gay, dus verliefdheid had ik nog nooit meegemaakt. Het type om jarenlang heimelijk verliefd te zijn - zonder voortgang - ben ik niet.

In de examentijd van 1995 had ik mijn eerste echte date - met de technicus die ik had leren kennen bij een optreden met mijn bandje. In de tussentijd had ik dus op school verteld dat ik gay was, maar ik stond daar niet bij stil toen hij me out of the blue belde om 's wat te drinken in Utrecht. Geen internet-dating, geen homobars, ik ben zo blij dat dát me allemaal bespaard is gebleven - dat wens ik geen enkele tiener toe...

De avond samen was perfect. Ik had wat te vieren, een zeer hoog gemiddelde voor mijn examens (terwijl ik alleen maar gefeest had) zodat ik wel ingeloot móest worden op de opleiding van mijn keuze. Het gesprek met hem was vertrouwd en prikkelend genoeg om direct te weten dat deze afspraak heus niet alleen vriendschappelijk was. Hij was maar 4 jaar ouder, maar als je 18 bent is iemand van 22 massa's ouder. Ik vond het allemaal reuze interessant.

We besloten naar de Parade te gaan. Enkele vrienden van hem hadden daar samen een voorstelling en ná die voorstelling moest het ganse publiek de acteurs op de mond zoenen. We zoenden Jan Rot, Maja van den Broecke, Antonie Kamerling & Isa Hoes stuk voor stuk op de mond en babbelden samen nog wat, blijkbaar waren dit de kennissen van mijn date. Er hing een uitgelaten sfeer, het was hun laatste voorstelling van de avond en we gingen naar buiten om het te vieren. Het was de meest romantische avond denkbaar. Overal lichtjes, lieve mensen, muziek, circustenten. We slenterden samen verliefd naar zijn huis. Twee weken later had ik een kamer in Utrecht, op een steenworp afstand van hem. We zijn 6 jaar samen geweest.

Welk advies wil je geven aan lesbische, bi-, homo-, en transgenderjongeren?Advies is lastig, omdat het bij mij allemaal zo natuurlijk is verlopen. Mijn eerste ervaring was precies hoe het moest zijn. We inspireerden we elkaar, we ontwikkelden onze persoonlijkheden en interesses, we vonden geborgenheid bij elkaar. Dat wens ik iedere tiener toe.

Als ik niet zo sterk in mijn schoenen stond, of in een andere tijd geboren was, had ik deze prachtige periode misschien nooit meegemaakt. Mijn wens voor jou kan dan ook alleen maar zijn: kom uit voor wie je bent, vind je mister of miss Right, word hopeloos verliefd, beleef samen mooie avonturen.